होलिका दहन

 होलिका दहन


भक्त प्रह्लादलाई जलाउने कुचेष्टाले उनलाई काखमा राखेर होलिका नामकी राक्षसिनी आगोमा बसेकी थिइन्, तर आफैँ जलिन्, प्रह्लाद जलेनन् । यही ऐतिहासिक घटना होली पर्वको धार्मिक पृष्ठभूमि बनेको छ ।


प्राचीन समयमा असुरराज हिरण्यकशिपुले भगवान् विष्णुलाई घोर विरोध गर्थे । उनी आफूलाई नै भगवान् मान्थे र आफ्ना प्रजाहरूलाई आफूलाई मात्र पूजा गर्न बाध्य पार्थे तर, उनको आफ्नै छोरा प्रह्लाद भगवान् विष्णुको परम भक्त थिए । हिरण्यकशिपु छोरा प्रह्लादलाई विष्णु भक्ति छोड्न अनेक उपाय अपनाए । उनलाई अनेक यातनाहरू दिए, तर प्रह्लादको भक्ति अटल रह्यो । अन्ततः हिरण्यकशिपुले आफ्नी बहिनी होलिकासँग मिलेर प्रह्लादलाई जलाउने योजना बनाए ।


होलिका आगोबाट नजल्ने बरदान प्राप्त राक्षसिनी थिइन् । उनी प्रह्लादलाई काखमा लिएर अग्निमा बसिन् तर, भगवान् विष्णुको कृपाले प्रह्लादलाई केही भएन, उल्टै होलिका नै जलेर भष्म भइन् । यो घटनाले सत्यमाथि असत्यको विजय, भक्ति र निष्ठाको महत्त्व दर्शाउँछ ।


यसरी होली पर्वलाई असत्य, अहंकार र अन्यायको अन्त्य तथा सत्य, प्रेम र भक्ति विजयको प्रतीकका रूपमा मनाइन्छ । यस दिन विशेष रूपमा होलिका दहन गरिन्छ, जसले नराम्रा कुराहरू जलाएर जीवनमा सकारात्मक ऊर्जा ल्याउने सन्देश दिन्छ ।


२०८१ फागुन २९मा परेको फागु पुर्णिमाको तथा मधेशको फागुन ३०को फगु पर्वके बुभकामनासहित


२०८१ फागुन २२

बिजु सुवेदी विजय



Comments

Popular posts from this blog

गजलमा प्रयोग हुने बहरहरुको बिस्तृत जानकारी

कथाः माटोको स्मृति आकाशको सपना

विज्ञान कथाः अनन्त यात्रा