( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

Press Relese ! Press Relese !! Press Relese !!! काठमाडौं २४ साउन, साहित्यकार विजु सुवेदी ‘विजय’को कथा सङ्ग्रह “सत्य सङ्घर्षका कथाहरू” रत्न पुस्तक भण्डार, वागवजार, काठमाडौंबाट प्रकाशित भएको छ । यो कथा सङ्ग्रहमा जम्मा २८जटा कथाहरू समावेश छन् । २७ वटा कथाहरु २ पृष्ठदेखि ११ पृष्ठका छन् । कथाहरु प्रेम, राजनीति, विज्ञान तथा सामाजिक विषयमा आधारित छन् । अन्त्यमा ८७ पृष्ठको राजनीतिक परिदृश्यको “सत्य सङ्घर्षका कथाहरु” शीर्षकको कथा (जुन यस पुस्तकको नाम राखिएको छ)बाट १० वर्षे माओवादी जनयुद्धकालमा सर्वसाधारण मुक्तिकामी जनताले भोग्नुपरेको दमनको पराकाष्ठालाई शब्दमा चित्रण गरी यस पुस्तकको केन्द्रविन्दु बनाई प्रस्तुत गरिएको छ । कथा सङ्ग्रह ३०३ पृष्ठको छ र पुस्तकको मुल्य ३९५/– रु. तीन सय पन्चान्नब्बे रुपियाँ मात्र राखिएको छ । २०७२ साउन २४ रत्न पुस्तक भण्डार वागवजार, काठमाडौं ratnapustak@gmail.com

पढेकालाई अनपढ र नपढेकालाई शिक्षित भन्ने बेला आएको छ । म आजकालका भुराभुरी देखी सधैँ अचम्ममा पर्छु । सधैँ यही सम्झेर घोत्लिरहन्छु । आजकालका भुराभुरीहरुको सोख पनि बडो गजबको छ । ५ घन्टा लगाएर १०,००० खर्च गरेर कोरियन कटको कपाल बनाउने । भाषा नबुझेपनि कोरियन फिल्म हेर्ने । कोरियन फिल्म बारे कुराकानी गर्ने । कोरियन चश्मा लगाउने । कोरियन पाइन्ट लगाउने । कोर ियन ज्याकेट लगाउने । पछाडि फुक्क निस्केको कोरियन टोपी लगाउने । यति गरेमा संसारै जितेको अनुभव गर्ने । कोरियाको सम्बन्धमा जे पनि थाहा छ उनीहरुलाई । वाह ! यिनीहरुको कोरियन मोह गज्जबको छ । साँच्चै यी भुराभुरीहरुलाई आफ्नो देश नेपालको बारेमा भने त्यत्ति धेरै चासो छैन र त्यसैले आफ्नो देशका बारेमा केही थाहा छैन । तर यस्तो थाहा नपाउनुमै गर्व छ यिनीहरुलाई । नेपालका बारेमा कुरा गर्नु पर्यो भने आफू अलि गिरेको अनुभव गर्ने । के भएको हो यस्तो ? उनीहरुले यो के संस्कार सिकिरहेको हो । सायद हाम्रो पाठ्यपुस्तक मै पो कमी कमजोरी छ कि ? बरु विद्यालय पढ्न नपाउनेहरु भने सधैँ राष्ट्रिय पोशाक मै देखिरहेको छु । त्यसैले अब कसलाई अनपढ भन्ने यो टड्कारो प्रश्न आज तपाईं हा...

कथा :- भित्तेका उद्घाटन माला कथाकार :- स्व. जगदीश घिमिरे आमालाई क्यान्सर भएछ। खानै छोड्नुभो। ठाडै सुकेर जानुभो। सबैलाई ख्वाइसकेर उब्रियो भने खानुहुन्थ्यो। उब्रेन भने 'आज मेरो बर्त' भन्नुहुन्थ्यो। आइतबार सूर्यको। सोमबार शिवको। मंगलबार गणेशको। हरेक बारका इष्टदेव छन्। तेसमाथि कैले एकादशी। कैले प्रदोष। भँडारमा सर्दाम र भान्सामा खाने नभएपछि आमाको बर्त हुन्थ्यो। भन्नुहुन्थ्यो, 'अर्को जुनी यस्तो नहोस्।' म भन्थेँ, 'आमा, नयाँ नेपालमा त्यस्तो हुँदैन।' 'भो तेरो नयाँ नेपाल आयो नापेर! मेरो अर्को जुनीमा आउँछ!' 'यै जुनीमा नआए म तपैंको छोरै हुइनँ। आमा, नयाँ नेपाल तपैंको यै जुनीमा आउँछ। नयाँ नेपाल आएपछि तपाईंको कायाकल्प हुन्छ।' हेर्दाहेर्दै आमा पटक्कै नखाने हुनुभो। गाँस थिएन। बास थिएन। उपचार थिएन। 'आमा बोल्नुस् न!' आमा बोल्नुहुन्न। 'बोल्नुस् न आमा बोल्नुस्।' आमा सकीनसकी बोल्नुभो, 'म बोलेर के, नबोलेर के? मेरो कुरा कल्ले सुन्छ र! मैले किन बिनसित्ति बोली खेर फाल्नु?' • बा कांग्रेस हुनुहुन्थ्यो। माओवादीले मारे...