( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

दुःख सहन्छ त पीडा रहन्छ । कसैले मन फुकाउन बह कहन्छ त कसैले कुनै कुरामा उठाउनै आवश्यक कुरामा आवाज नउठाउँदा आक्रोशित भएर आवाज उठाउँछ । यस्तो आवाज ठाउँमा उठाउन सक्नुपर्छ । अनि मात्र ऊ सफल हुन्छ । तर आजभोलि प्रायः सबैजसो असफल भएको देखिन्छ । यसैका कारण दुःख सहेका प्रायः व्यक्तिहरु प्रतिरोध गर्न विर्सिरहेका छन् । म १ कक्षा पढ्दा कवि दुर्गालाल श्रेष्ठको नेवारी कविता यहाँ नेपालीमा भन्न उपयुक्त ठानेको छु  :– घाउ भएर त रोएको हुँ । दुखेकोले त स्वर निकालेको हुँ । म मरेको छैन, हामी मरेका छैनौँ भनेर मात्रै प्रस्तुत गरेका हौँ । यस्तो आवाज उठाउँदा अवश्यनै सञ्चार माध्यमको आवश्यक हुन्छ । यो आवाज उठाउने कुरो अवश्य नै राम्रो कुरो हो । समाजलाई जगाउने कुरो हो । हामीले बेलाबेलामा मात्र होइन, निरन्तर समाजलाई झक्झकाइरहन्ु पर्दछ । अनि मात्र हाम्रो समाज उज्यालो प्रगतीशील बाटोतर्फ निरन्तर अगाडि बढ्न समर्थ हुन्छ । यस्ता समाजलाई उठाउने कुराका लागि विभिन्न कार्यक्रमहरु, पत्रपत्रिका, चलचित्र, टेलिभिजनका समाचारबाट पनि हुन्छन् । तर यसरी जुनसुकै माध्यमबाट समाजलाई प्रस्तुत गर्दा पनि समाज टसको मस हुँदैन । यस लेखकला...

संसारका ठूला लेखकहरूको काम लेख्ने मात्रै होइन, बोल्ने पनि हो । तर नेपालका लेखकहरू नगरकोटीको भाषामा गुफा पस्नुलाई गौरव ठान्छन् र त्यसो गरेर उनीहरू संसारका प्रसिद्ध लेखकहरूको दाँजोमा पुग्ने सपना देख्छन् । योभन्दा हास्यास्पद कुरा अरू के होला ? तालिबानको चरम दमन सहन नसकी अभिभावकसित बेलायत भागेका खालिद हुसेनीले काइट रनर, एन्ड माउन्टेन इकोज र थाउजेन्ड्स स्प्लेन्डिड सन्सजस्ता विश्वप्रसिद्ध आख्यान मात्र लेखेका छैनन्, ‘दि खालिद हुसेनी फाउन्डेसन’को स्थापना गरेर अफगानिस्तानमा युद्धको चपेटामा परेका बालबालिकाका लागि सहयोग रकम पनि जुटाइरहेका छन् । उनी आख्यान लेख्नका लागि वर्षौं भूमिगत हुँदैनन् बरु दिनहुँ आफ्नो फेसबुक पेज र ट्विटरमा अपडेट हुन्छन् । किताब मात्र होइन, युद्धको विरोध र मानवताको पक्षमा निरन्तर सामाजिक सञ्जालहरूमा पनि लेख्छन् । उनको यस्तो लेखनीले उनलाई हलुका बनाएको छैन बरु झन्झन् जिम्मेवार लेखक भनी संसारभर चिनाएको छ । तर, हाम्रा ठूला भनिएका लेखकहरूले सामाजिक सञ्जाललाई आफ्नो र स्वास्नीको फोटो सार्वजनिक गर्ने साधनका रूपमा मात्र प्रयोग गरिरहेका छन् । उनीहरू यति साँघुरा छन् ...

देशको कानुन बलियो छ तर कागजमा मात्र सिमित छ । अहिलेको सरकारमा धेरै अधिकार छ , यसलाई चाहिनेभन्दा बढी अधिकार भनी मापन गर्न सकिन्छ । किनकी अहिले अधिकारको सदुपयोग हुन सकिरहेको छैन । सरकार तस्करी, ब्यापारी भ्रष्टाचारीहरुको हातमा छ । यसले गर्दा देश बर्बादीतिर गइरहेको छ । दुईतिहाइभन्दा बढीको सरकार छ , गरे भने गर्न नसकिने कुरो केही पनि छैन । सरकारमा बसेकाहरुले गरेका सबै कामहरु सरकारमा बसेकाहरुले नै राम्रो–राम्रो भनी सबैले तारिफ गरिरहेका छन् । नराम्रा अनि आफुबाट कमी–कमजोरीहरु भएका भए , त्यसलाई स्विकारेर गल्ती नदोहो¥याउनु सक्नुपर्ने हो । तर पहिलेको सत्ताजस्तै कुनै क्रमभङ्ग नभइकन यो सत्ता पनि जसले गुणगान गाउँछ , ऊ मात्रै सरकारको सेरोफेरोमा परिरहेका छन् । यसले गर्दा सरकारमा बस्नेहरुको एक किसिमको दम्भ प्रकट भइरहेको छ । सल्लाह–सुझावहरु, कमीकमजोरीहरु मनन नगरी आफुलाई मात्र ठीक भन्ने कार्य भइरहेको छ । यो नित्तान्तै गलत हो । यसले देशलाई उन्नतितिर होइन अवनति तर्फ डोर्याउँछ । कुर्सीको मोहले गर्दा जति भूल भएपनि देश प्रगतिमा गइरहेको छ , नयँ युग आएको छ , सामाजिक सुरक्षाको युग आएको छ, भनेर पुरै सञ्चार माध्य...

नोभेम्म्बर २६देखि डिसेम्बर १०सम्म महिला हिँसा विरुद्धको १६ दिने अभियान सुरु भइसकेको छ  । यो अभियान वर्षैभरि शसक्त रुपमा हुनु जरुरी छ । यसै मेसोमा आज तेस्रो दिन २८ डिसेम्बरको लागि यो रचना “ नारी तिमी उठ” प्रस्तुत छ । नारी तिमी उठ एउटी नारी शिक्षित भए परिवारलाई मात्र होइन पिँढीलाई पनि शिक्षित बनाउन सक्छिन् त्यसैले नारी विकास हुन् नारीलाई दूर दराजमा होइन पुरुषसँगै समानान्तरमा ल्याउनुपर्छ नारीले संसार राम्रो बनाउन सक्छिन् कठोर अत्याचार हुँदा धेरैधेरै तलसम्म गिराउँदा स्नेही भनेर शान्तिका प्रतिक भनेर सशनशीला भनेर धेरै खप्की खाएर बस्नु हुन्न अब नारी मौन मात्र हुनुहुन्न आज इज्जतका खानी नारी नै हुन् पुरुषले यसबाट सिक्नुसक्नुपर्छ नारीले पनि आवाज उठाउनुपर्छ नारीले सबैलाई मातृत्व प्रेमले हुर्काए तर मातालाई सम्मान गर्दैनन् सन्तानहरु नारीमाथि भेदभाव व्याप्त छ यो दुषित पर्दालाई च्यात्नुपर्छ नारीकै उत्प्रेरणाले ठुलाठुला नेता जन्मिए नारीकै रेखदेखमा नारीकै हेरचाहमा ठूलाठूला ऋषि–महर्षि भए नारीकै आडमा धरै व्यक्ति माथि पुगे तैपनि पुरुष प्रधान समाज छ पुरुष प्रधान इतिहास छ नारी सङ्कुचित बनाइएकी छ तर छैन...

नोभेम्म्बर २६देखि डिसेम्बर १०सम्म महिला हिँसा विरुद्धको १६ दिने अभियान सुरु भइसकेको छ  । यो अभियान वर्षैभरि शसक्त रुपमा हुनु जरुरी छ । यसै मेसोमा आज तेस्रो दिन २७ डिसेम्बरको लागि यो रचना “नारी तिमी अघि बढ” प्रस्तुत छ । नारी तिमी अघि बढ कति अँध्यारामै रम्ने बानी गर्ने उज्यालो पाटो पनि धेरै छन् हेर्नैै पर्छ त्यहाँ तिमीले घाम छ, जुनेली उज्यालो रात छ पुरुष जत्तिकै प्रकृतिकै वरदान छ नारीको समाधानका लागि एनजिओहरु छन् जागरण कार्यक्रमहरु छन् डलरको खेती खुबै गर्छन् नारीका समस्या ज्युा का त्युँ नै छन् त्यसैले आफैँ उठ्नुपर्छ एक नारीका लागि सबै जुर्मुराउनु पर्छ सबैको हक त्यहीँबाट आउँछ कुनै कुरामा कमी छैन गम्भीर मात्र बन्ने होइन समस्यासँग जुझ्ने बानी हुनुपर्छ हातमा हात मिलाउनुपर्छ काधमा काँध मिलाउनुपर्छं शहरकी दिदबिहिनी मात्र नारी होइनन् ग्रामीण आमा पनि नारी नै हुन् उनलाई पनि त्यत्ति नै हक छ जत्ति तिमीलाई छ कानुनमा न्याय छ सबैलाई ज्ञान छ आज कुन्नि के भएर कहिँ कतै पनि स्वतन्त्रता छैन समानता छैन सामाजिकता छैन पितृसत्ताको विभेद व्याप्त छ रुढिवाद छ अन्यौल छ दुराचार छ कतै बोक्सी बनाइएकी छ कतै छाउगो...

नोभेम्म्बर २६देखि डिसेम्बर १०सम्म महिला हिँसा विरुद्धको १६ दिने अभियान सुरु भइसकेको छ  । यो अभियान वर्षैभरि शसक्त रुपमा हुनु जरुरी छ । यसै मेसोमा आज दोस्रो दिन २६डिसेम्बरको लागि यो रचना “नारी के हो त्यो बुझौ ” प्रस्तुत छ । नारी यहाँ छन् उपभोग्य बस्तु चुल्हो चौको उनैले खट्छिन् घरको काम दिनरात गर्छिन् जवान भएपछि अर्कै जात हुन्छिन् काम गर्दागर्दा सास फेर्न पाउँदिनन् घर फर्कँदा ढिलो आउने छुट हुँदैन दिनरात पसिना बगाउँदा पनि सघाउने कोही पुरुष त के ! सासु, नन्द एकएक हिसाक निफन्छन् नारीको अधिकार शाष्ने नारी नै हुन्छिन् नारी यहाँ छन् बजारमा सजावटमा जति राम्री उत्ती हेराइको शुल्क कतै मिस नेपालमा कतै मिस वल्र्डमा कतै ब्रम्हाण्ड सुन्दरीमा नारी यहाँ छन् डिपार्टमेन्टल स्टोरमा जति राम्री नारी उत्ति उपभोग्य सामान किन्नेको ओइरो नारी विकाउ छ कार्यालयमा कहीँ सेक्रेटरीमा कहीँ पुछपाछमा नारी बिकाउ छ गाडीमा जहाँ नारीले चढ्छिन् त्यहीँ देख्दा भलाद्मी सजिसजाउ , सेन्टको बासनायुक्त पुरुषको धमधमी गाडी यात्रुले भरिभराउ कोचाकोच, खाँदाखाँद अस्मिताको बरबादीमा ट्राफिक नियम हावा...

आज नोभेम्म्बर २५देखि डिसेम्बर १०सम्म महिला हिँसा विरुद्धको १६ दिने अभियान सुरु हुँदैछ । यो अभियान वर्षैभरि शसक्त रुपमा हुनु जरुरी छ । यसै मेसोमा मैले लेखेको र मलाई यस कविता लेखनपछि साहित्यमा तथा लेखनमा निरँतरता लिइरहेको छु । प्रस्तुत छ  यसै  महिला हिँसा विरुद्धको अभियानको मेसोमा यो “फूल तिमी बिद्रोह गर” शीर्षकको यो कविता । हे पूmल ! तिमी सृष्टिको अत्यन्तै सुन्दर सिर्जना । तिमी बगैंचाको शोभा । पृथ्वीको देदीप्यमान । तर तिमीलाई चुँडेर देवताको पाउमा गर्छ सेवा । के यो सेवा हो ? देवताको सुन्दर रचना तिमी तिमीलाई लुछेर शिरमा किन राख्दछ ? सृष्टिको शोभामा किन यत्ति बवण्डर ? हे ! हिँस्रक समाज । यो वलिभन्दा भयो ठूलो घात । तिमलिाई लुक्ष्दा रुन्छ मेरो मन । तिमीलाई लुक्ष्दा सुरम्य प्रकृति हुन्छ रोदन । के यस्तो थाहा छ भक्तहरुलाई ? तिमीहरु भक्त होइनौ । तिमीहरु अभक्तको उँचाइमा चढ्दै छौ । सुन्दर सृष्टिलाई अझ सून्दर बनाऊ । अनि पो खुशि हुन्छन् भगवान । अनि पो प्रकृति–देव हुँदैनन् छटपट । फूल लुक्षिँदा म सधैँ रुने गर्दछु । त्यस्तै हालत छ बम्बै बेश्यालयमा नारी पूmलको । कहिलेदेखि ! हे कहिलेदेखि ! पूmल...

समाजमा दुईथरी लेखक हुन्छन् कोही कल्पनाशीलले लेख्छन् उनीहरु वर्षौ लगाएर पनि लेख्छन् अर्कातिर यस्ता लेखक पनि छन् जसले पीडामा विह्वल भएर पीडा शान्त पार्न लेख्छन् समाधान देखाउँछन् आफूजस्तै अरुको पनि त्यही रचनामा जस्तै प्रगतीपथतर्फ समाज लागोस् भन्ने चाहन्छन् पढेर समाज उँभो लाग्नेछ भनेर विश्वस्त हुन्छन् म दोस्रोमा परेकाहरुको कथा छ यो जब ऊ लेख्न बस्छ समय गएको पत्तै हुँदैन ऊ रचना तयार भई कर्तव्यपथतिर लम्किएकोमा गर्व गर्छ अँ यसबाट समाजलाई केही हुन्छ भनी फुर्किन्छ तर त्यो समय विताइमा घरको रुवावासी सम्हाल्न गाह्रो हुन्छ उसलाई कति जनाको त विमोचनमा श्रीमती पोइल गएकोले झस्किन्छ ऊ दुनियाँको पुस्तक पढ्ने समाज आफ्नै परिवारको सदस्यले पुस्तक निकाल्दा परिवारले साथ दिँदैन बेस्कन खुट्टा तान्छ प्रकाशन नगराउन घुक्र्याउँछ धम्क्याउँछ अहँ पटक्कै समर्थन हुँदैन साथीभाइ आफन्तले के काम गर्छस् भनी सोध्दा लेखनमा लागिरहेको छु भन्दा काम चाहीँ के गर्छस् नि भनी सोध्छ मैले जीवनकालमा मैले २५को हाराहारीम पुस्तक लेखिसकेँ एकाध दर्जन लेख पुस्तक आकारकै लामालामा लेखिसकेँ लेख तयार पार्दा पुस्तक तयार हुँदा अति अतिअति बेहोरेको छु ऊ...

बाममार्ग–आगमनिगम–तान्त्रिक पद्धति जे भने पनि त्यो विधि अनुसारको आराधना, शक्तिको उपासनामा पाठ पुजा जप तप अनि वलिप्रथा पनि छ । तर अहिले वलिप्रथा मात्र जोगिएको छ । यसले कदापि पनि उपासना पुर्ण हँदैन । जप, तप, पुजा, पाठ आदि गरेर विधिपुर्वक त्यो जीवको उद्धार गर्नु वलिप्रथा अन्तर्गत पर्दंछ । यस विधि अन्तर्गत पनि वलिको पुजापाठ सकिसेकपछि जीवलाई जीवनदान दिई जङ्गलमा छोड्ने चलन हो किनकी वलिको मासु त खानु हुँदैन भन्ने शास्त्रमा पनि उल्लेख छ । खालि हत्या मात्र गरेर पुजा गरेकाले यी बाममार्ग–आगमनिगम तान्त्रिक पद्धति लोप भइसकेको छ, विकृत भएको छ । अष्टमीको वलिदिने प्रथा स्वादसँग गाँसिन पुग्यो । नवरात्रको साधनासँग कसैको मन गएन । कलिको धर्म हुन्छ धर्म, न्याय, सत्य कमजोर बनाउनु तथा गलत, पाप, अत्याचार बढाउनु । यसैको दुष्प्रभावले साधना हत्याद्वारा भइरहेको छ  । पाठ, पुजा, जपतप गौण हुन थाल्यो । यसरी साधना कदापि पुर्ण हुँैदैन । झन् आजको महाअष्टमी त झनै विकृत बलिप्रथा गर्नैपर्ने हावि भएर देखावटी मासुको रवाफको चाड भइरहेको छ । त्यसैले यो खाने चाड कदापि होइन । आराधना नै गर्ने नै हो भने यसका लागि शरीरका लागि आ...

******************************* आत्मा दुई एक हो त्यो हाम्रो जस्तोे स्वरुप परमात्मा राम्रो ****************************** ************************************************** कतै मुटुले बोल्ने , कतै स्पर्शानुभूति स्वर्गीय दिने को सीमाको पर्खाल हुने ? आँधीले के गर्ला ? धर्ती आकाश फाटे त के ? हाम्रो समीप त्योभन्दा निडर र अगाढ छ । ************************************************ ********************************************** कतै हेराइले सबै बुझ्ने, कतै मग्न भइरहने को डाहाले चाम्रो भइदिने ? शासनले केगर्ला ? दुबैको रङ्ग नै एक भएपछि त के ? विष वमन नै अमृत बनाइरहेछौं । ********************************************** ***************************************** जहाँ जान्छौं त्यहीँ गोरेटो बनाइदिन्छौं जहाँ सोच्छौं त्यहीँ प्रभात ल्याइदिन्छौं जे गर्छौ त्यो खुसीमनले गर्छौं जे पनि एकै लयमा हुन्छौं **************************************** *************************************** हिसाबलाई कच्चा खेल बनाइदिन्छौं हामी दुई हुँदा सधैं एक हुन्छौं ।। **********************************...

Fusion of progressive revolutionary world and Religious spiritual world.====Biju Subedi "Bijay" We brought "True Tales of Struggle" on 27th July 2015 from very famous and oldest publication house Ratna Pustak Bhandar, Bagbazar, Kathmandu, Nepal. Either it has revolutionary opinions but it has also plus point of spiritual opinion and neither scolding to the believer of God. "In this world you are the only one who didn't obey to the scientific truth because of you claimed about progressive and revolutionary opinion." It is suggest to me by greatest writers and readers. Like this now we are coming soon from same very famous and oldest publication house Ratna Pustak Bhandar, Bagbazar, Kathmandu, Nepal. The book "True Ancient Tales",We are preparing for this. Either this book is all about very religion & spiritualism but it also claimed about progressive and revolutionary opinion. I would like to prove peace and pros...

सत्य सङ्घर्षका कथाहरु लिएर २०७२ श्रावण ११ गते नेपालको वरिष्ठ प्रकाशन गृह रत्नपुस्तक भण्डारमार्फत यहाँ पाठकहरु सामु आएको थिएँ यो अत्यन्तै क्रान्तिकारी बिचारलाई जोड दिइएको सङ्ग्रह हो तथापि यसले धार्मिक तथा अध्यात्मिक मुल्यमान्यतालाई पनि त्यत्तिक्कै समर्थन गरेको छ । कतै पनि देवत्वमाथि गाली गलौज क्लेश मात्र पनि छैन । यो विचारलाई वैज्ञानिक विचारको  समर्थन नभएको तथा दुनियाँमा मेरै मात्र यस्तो विचारजस्ता प्रतिक्रियाहरु दिग्गजहरुमार्फत पाएँ । त्यस्तै अहिले सत्य पौराणिक कथाहरु लिएर  फेरि पनि नेपालको वरिष्ठ प्रकाशन गृह रत्नपुस्तक भण्डारमार्फत प्रकाशनको संघारमा भएकोले यहाँ पाठकहरु सामु शीघ्र आउने तयारी गरिरहेका छौं । यो अत्यन्तै धार्मिक तथा अध्यात्मिक बिचारलाई जोड दिइएको सङ्ग्रह हो । यसमा कतै पनि प्रगतिशील विचारमाथि गाली गलौज क्लेश मात्र पनि छैन । मेरो यी दुइटै सङ्ग्रहमा सत्यको सामु धेरै नजिक भएर आस्तिक र नास्तिकबीचमा हाल विश्वको सामरिकतालाई यस्ता विचारले अन्त्य गर्न सकिन्छ भन्नु नै हो । मेरो विचारमा आस्तिकता जुन धर्म, अध्यात्मसँग सम्बद्ध छ त्यो विजुलीको प्लस प्वाइन्ट भयो । त्यस्तै...

तिमी लोकतन्त्र दिवसका दिन आएका थियौ । तिमी बिन्दु भएर आएका थियौ । तिमी ४८ दिनसम्म सङ्घर्ष गरेर मेरो हालखबर लिएर गयौ । खै कहाँ गयौ ? तिमीलाई यस धर्तीमा ल्याउन सकिएन । तिमीलाई पदार्पण गराउन सकिएन । तिमी र म संवाद बोलेको थाहा होला तिमीलाई । दिनहुँ सहिद भनेर मैले तिमीलाई नै पुकारिरहेको थिएँ । सहिदको गीत गुनगुनाइरहेको थिएँ । प्रगतिशील गीत गुनगुनाइरहेको थिएँ । उन्मुक्तिका गीतहरू गाइरहेको थिएँ । यी सबै तिम्रै लागि आह्वानहरू थिए । यो पापी समाजले तिमीलाई यस धर्तीमा पाइला टेक्न दिएन । अझ तिम्रो हत्यारा पनि म नै हो भनेर साबित गराउनमा लाग्यो, यो समाज । यस कुराको प्रतिवाद हामी दुई मिलेर गर्नुपर्छ । जब म यी कुराहरू लेख्नमा हुन्छु तिमी पनि मेरो दिमाग चलाउन आऊ ल ? कतिदिनदेखि तिमीसँग यो मानवी तालका असीमित कुराहरू गर्न खोजेको थिएँ तर असफल भएँ । यसका दोषीहरूलाई हामीजस्ता सबै मिलेर सबक सिकाउनु पर्छ । तिमी देश र जनताका हिसाबमा सफल पनि छौ, सम्पूर्ण समानताका लागि । तिमीप्रतिको मायाले तिमीलाई हत्या गर्ने सिफारिस गर्न मलाई लगाइयो । त्यसको प्रतिवाद स्वरूप केही किचिमिची अक्षरको हस्ताक्षरले प्रतिकार मात्रै ग...

“विद्यार्थीका लागि ए टु जेड खुराक” पढिसक्दा आफूलाई भन्न मनलागेका कुराहरु —    बिजु सुवेदी“विजय” कोही व्यक्तिमा कत्तिको लेख्ने क्षमता छ भनेर मापन गर्न उसको पढाइले भन्दा ऊ कत्तिको असल छ त्यसमा निर्भर हुन्छ । किनभने असल व्यक्तित्वले समाजलाई पनि असल बाटोतिर डोर्याउने सोच निरन्तर गरेको हुन्छ र गरिरहेको हुन्छ । त्यसैले पढाइको सामान्य–ज्ञान अङ्क , तिथिमितिको सम्झनाले मात्र उक्त व्यक्तित्वको विद्वता राम्रो छ भनेर आँक्न सकिँदैन । त्यसका लागि त ज्ञानको जरुरत पर्दछ । उक्त ज्ञान हासिल गर्न सामान्य–ज्ञानको अङ्क तालिका तथा इतिहासका नामावलीहरु कण्ठस्त जानेर पनि हुँदैन । त्यसका लागि असल व्यक्तित्व हुनुपर्दछ । यस्तै असल व्यक्तित्वको छनक नेपालका राष्ट्रिय दैनिकहरुमा स्वतन्त्ररुपमा लेखन गरिरहनुभएका तथा हालै २०७१ सालदेखि सुरुवात भएको चन्द्रसूर्य डटकमका सह–सम्पादक रामजी बलामीमा पाइन्छ । उनका प्रायःजसो लेख–रचनाहरु मैले पनि अध्ययन गरेको छु । लेख–रचनाहरुमा निरन्तर कलम चलाइरहनुहुने भएकाले बि.सं. २०४५ सालमा जन्मनुभएको तथा व्यवस्थापनमा स्नातक गर्नुभएको भएता पनि उहाँका लेखनीहरु अध्ययन गर्दा...

(२)विषय प्रवेश सामाजिक मूल्यमान्यतालाई बलात्कार गर्ने हाम्रो समाजमै पुरुष पात्रहरू ब्याप्त छन् । यसबाट बच्न नारीले आफ्नो नारी अधिकार , जुन नारीअधिकारसँग सम्बद्ध छ , त्यसलाई बुझ्नु जरुरी छ । हुनत सबै पुरुषहरू यस्ता नहोलान् तर हाम्रो समाज यसरी पतनतर्फ गएको आभाष भइरहेको छ । यसको साक्षी यही कथा सङ्ग्रह हो । पुरुषले पनि यसरी नारी अधिकार बारे कुरा गरेमा, आवाज उठाएमा उसलाई पनि कस्तो केटीजस्तो ? भन्ने अहिलेको समाज छ । यसैबाट स्पष्ट छ , नारीले अहिले जहाँ पनि यौन शोषण भोग्नु परिरहेको छ  । यस्ता समस्या समाधानका लागि अहिले सभामुख, प्रधानन्यायाधीश तथा राष्ट्रपतिसमेत नारी नै भइसकेर पनि समस्या ज्यूँकात्यूँ भइरहेको छ । मलाई लाग्छ यसका लागि  सरकारका हरेक नारीसँग संबद्ध मन्त्रालयहरू नारीलाई नै चलाउनु दिनुपर्छ । पुरुषले जतिसुकै नारी सम्बेदनामा आधारित भावहरू व्यक्त गरे पनि एक नारीको लेखनका अगाडि फितलो नै हुन्छ । स्रष्टाले यसरी यस कृतिमा भावहरू पोख्नुभएको छ जुन पीडा व्यथा प्रसव पीडा सरह छ । कथाहरू बडो कारुणिक छ । नारीका यस्ता पीडाहरूले मथिङ्गल खल्बलयाउँछ । नारीका यस्ता नीशा कालरात्रिहरू...