कर्णको कथाभित्र लुकेका मौन संकेत
कर्णको कथाभित्र लुकेका मौन संकेत कुनै कथा केवल घटनाले बाँच्दैन । कुनै महाकाव्य केवल पात्रले पनि अमर हुँदैन । त्यसको वास्तविक जीवन त ती प्रतीकहरूमा हुन्छ, जो शब्दभन्दा गहिरो अर्थ बोकेर पाठकको अन्तःकरणमा बस्छन् । सहस्रकवचदेखि सूर्यपुत्र कर्णसम्मको यो लामो यात्रामा पनि केही यस्ता प्रतीकहरू निरन्तर साथमा हिँडे—कहिले उज्यालो बनेर, कहिले छाया बनेर, कहिले प्रश्न बनेर, कहिले उत्तर बनेर । अब ती प्रतीकहरूले आफ्ना मौन अर्थ आफैँ खोल्छन् । 1 कर्णको जीवन सूर्यबाट सुरु हुन्छ । सूर्यले उनलाई तेज दिन्छ । कवच दिन्छ । कुण्डल दिन्छ । चेतावनी दिन्छ । र अन्त्यमा मृत्युको साक्षी पनि बन्छ । तर सूर्यको सबैभन्दा ठूलो अर्थ वरदान होइन । साक्षी हो । सूर्यले कहिल्यै पक्ष रोजेन । उसले पाण्डवमाथि पनि उस्तै प्रकाश फ्याँक्यो । कौरवमाथि पनि । दानको क्षणमा पनि । युद्धको क्षणमा पनि । यसैले सूर्य एउटा मौन सत्य हो— प्रकाश सबैलाई बराबर मिल्छ; त्यसलाई कसरी प्रयोग गर्ने भन्ने निर्णय मानिसको हुन्छ । 2 सहस्रकवचले कवचलाई अजेयताको प्रतीक बनायो । कर्णले त्यसै कवचलाई दानको प्रतीक बनाए । जन्मजात कवचले शरीर बचायो ।...