Posts

Showing posts from June, 2024

हामी तीन एकै हौँ

हामी तीन एकै हौँ  हाम्रो के नै छ र ? सानो परिवारै भए पनि  हाम्रा लागि सर्वश्व हुन् । अनन्त विस्तार र आकाशको संसारमा, जहाँ शहरहरू चम्किन्छन्  टावरहरू उठ्छन्, एउटा सानो गुँड छ हामी हाम्रो मुटु भेट्टाउँछौं, एउटा ठाउँ यति सानो छ,  यो हाम्रो सर्वाेत्तम हो । हाम्रो परिवार थोरै भए पनि, हरेक मुस्कानमा, हाम्रा सपनाहरू नवीकरण हुन्छन् । हातमा हात मिलाएर रात दिन, हामी बाटोमा  प्रत्येक पाइलाको कदर गर्छौं । यो सामान्य घर,  हाम्रा सम्बन्धहरू,  यी नम्र पर्खालहरू, बिस्तारै खस्ने हाँसो प्रतिध्वनित भइरहन्छन् । फुसफुसे शब्द  कोमल सुस्केरामा, हाम्रो प्रेममा  ब्रह्माण्ड निहीत छन् । कथाहरू र अनुग्रहको प्रकाशमा धनी, प्रत्येक पल एक खजाना, प्रत्येक चुम्बन ट्रेस, अटूट, शुद्ध र साँचो प्रेमको हो यो सानो परिवारमा, यो म र हामी तीन हौँ । एउटा सन्तान, बाउ अनि आमा त्यत्ति त छौँ हामी किनकि हाम्रो जे छ  सुनभन्दा धेरै छ, गुणभन्दा महागुण हुन् हरेक अंगालोमा  न्यानोपन आउँछ । बाहिरको संसार विशाल र भव्य भए पनि, हाम्रो सानो परिवार,  हाम्रो मुटु । हामी हाम्रा सबै कुरा पा...

पेटी बढाइरहेको थियो । पेटी घटाइरहेको थियो ।

 पेटी बढाइरहेको थियो । पेटी घटाइरहेको थियो । सडकमा हेनृ गएँ । पेटी बढाइरहेको थियो । पेटी घटाइरहेको थियो । अन्त दश ठाउँ घुमेँ बल्लु भाइ र अल्लुभाइको सडक बनाउने र सडक विगार्ने पेटी बनाउने र पेटी बढाउने महासङ्ग्रामले जनआन्दोलनको झल्को दिने गरी क्रान्तिकारीहरुले ल्याङल्याङ नगर भनी ल्वाङ मिसिएको चिया निःशुल्क बाँड्दै माइकिङ गरिरहेका थिए कि यदि जहाँ पनि यसरी “पेटी बढाइरहेको थियो । पेटी घटाइरहेको थियो ।” जसरी ल्याङल्याङ गर्न नछोड्ने हो भने भोलि ल्वाङ नमिसेको चिया बाँड्ने बेला यी भग्नावशेष जस्ता ढुङ्गा, माटो, इँटा सिनित्तै पारिनेछ र त्यही निर्माण सामग्रीले जनताको छपरी बनाइनेछ ।  यता गाडीमा भने अल्टिमेटम दिइरहेका थिए कि "लबस्तरीले मेरै काखमा बसेर बच्चीलाई स्तनपान गराइन् ।" त्यस्तो लागेको थियो उसलाई किनकि उनको साडी पेटीकोट जस्तो लगाएकी थिइन् । आधा सर्वाङ्ग नाङ्गो बनाई स्तनपान गराइरहेकी थिइन् । उसको अती दुरावस्थामा समेत उसको सौतेनी आमाले बचनवाणले उसमा भएको घाउमा शुद्ध नुनचूकज्यानमारा खुर्सानीले अचाक्ली मुटु पोलिएर ढलिमली भई मर्ने अवस्थामा थियो उसको । आमाको अचाक्ली कमीको महसुस भएको बेला ...