गंगालाल श्रेष्ठले जहानियाँ राणा शासनले आफुलाई मृत्युदण्ड दिनु अघि आफ्नो बुबालाई यसरी चिठी लेखेका थिए | यो चिठी पढ्दा र चिठीको भाव बुझ्दा रगत नउम्लने मान्छे सायद कमै होला | गंगालाल श्रेष्ठको राष्ट्रप्रतिको माया र जनता प्रतिको सद्भावलाई उच्च सम्मान गर्दै उहाँले लेखेको चिठीको तपाईहरुलाई पस्कदै छु | अब मेरो माया मारिदिनुहोस बा, तपाइको आज्ञापालन गरेर शान्तिसित बसुला भनेर लागेको थियो, सक्तै सकिन, म सक्तिन | आज रातभर निन्द्रा परेन | बिर्सेपनि कुनै पाठमा घोकिरहेछु, सम्झनुपर्ने पाठ चाहि म बिर्सन आँटेछु | आफ्नो पेटको अग्निलाई आफ्नै रगतले निभाइरहेका भोका अगणित भाइहरुका पहेला मुखसित डराएर आँखा चिम्लिन आँटेछु | अन्तस्करणबाट आगो रुमलिएर आयो, के के असह्य भयो, अब म सहन असमर्थ छु, जताततै कोलाहलको ज्वाला देख्छु | आफै सल्कन लागेको छु, मलाई यो निभाएर मर्न दिनुहोस | तपाई मेरो पिता हुनुहुन्छ तर, हामी सबैजनाको जन्मभूमि माता प्रतिको हाम्रो कर्तव्यमा तपाइको आज्ञाले चुपचाप राष्र्ोको पाप बोक्न सक्तिन | अब मेरो माया मारिदिनुहोस, मेरा अरु भाइहरु पनि छदैछन्, एउटा छोरालाई नेपाल आमाको निम्ति बलिदान दिन...