( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

  सनैया  पढिसकेपछि भन्न मनलागेका कुराहरू — बिजु सुवेदी विजय चैत्र २०७७ मा प्रकाशित पहिलो संस्करणको “सनैया : मरुभूमिमा जीवन खोज्नेहरूलाई पछ्याउँदै” पुस्तक मेरो हातमा छ । यस पुस्तकका लेखक हुन् दुई दशकदेखि पत्रकारितामा संलग्न होम कार्की । उहाँले कान्तिपुर पब्लिकेशन्स् लि.को कतार विभाग सम्हालेका थिए । यस पुस्तकलाई किताब पब्लिकेशन प्रा.लि. काठमाडौँले प्रकाशन गरेको छ । यो पुस्तक सौगात प्रिन्टर्स प्रा.लि. ललितपुरको प्रेसले छपाइ गरेको हो । सनैयाको आकर्षक कभर फोटो डिजाइन सचिन यगोल श्रेष्ठले गरेका छन् । ३८० पृष्ठको यस पुस्तकको मूल्य रु. ५४०/– उल्लेख छ । यो सनैयासम्बन्धी भूमिकापरक लेखमा मैले लेखक होम कार्कीजी र सनैयाको लेखाजोखा गरेको छु । साथै पाठकले उच्च मुल्याङ्कन गरिदिनुहुने नै छ भन्ने आशा एवम् विश्वास लिएको छु । यो सनैया ५०डिग्रीको रापिलो ठाउँ अनि समुन्द्री बाफको चर्को तापको ठाउँको कथा हो । काम गर्ने कामदारलाई ओसार्ने गाडीका चालकमार्फत पत्रिकाहरू कतारका आप्रवासी कामदारहरूकहाँ पुग्थ्यो । लेखक होम कार्की इमानदार भएकाले गर्दा पछि उनीसँग नेपालका आफन्तलाई तलब, औषधिलगायत अपर्झट आइपर्ने अत्...

 कथा  : c दलन 2 दलनको व्यथा एकदमै मार्मिक ! अति कष्टकर श्रमलाई पनि हाँसीहासी पचाएर उसले सहजसँग दिनचर्या नै बनाइरहनुपर्ने वाध्यता ! सधैँ त्यो भुक्तभोगी दलनले आफुलाई यसरी नै समयको गतिसँगै डो¥याइरह्यो । योभन्दा अरू उपाय पनि त थिएन ऊसँग । उसले सङ्घर्षै सङ्घर्षलाई आफ्नो जीवनयात्रा बनाई यसरी नै हिँडिरह्यो । कहरै कहरको यात्रामा एकदिन २२ घण्टा स्टकको काम सकाइसकेपछि साहूसँग सधैँ झैँ २ घण्टा नजिकैको आफ्नो कोठामा गएर आउने आज्ञा माग्यो । साहूका चम्चे २ स्टाफहरू त्यो रातमा स्टाफ भोजनालयमा खाना खान जान लागेका थिए र फर्केर आउँदा उनीहरूलाई सधैँ झैँ त्यहीँ अफिसमा सुत्ने व्यवस्था मिलाइएको थियो । उनीहरूलाई दलनलाई एकछिनका लागि त्यो पनि अनुमती दिएर त्यही साहूले उसलाई आफ्नो घर जान भनी पठाएका थिए । रातको १२ बजेको चकमन्नता थियो । “तँलाई पु¥याइ त दिन्छु दलने । तर हाम्रो यो एउटैमात्र बाइक छ । तँ पछाडि बस् । हामी ३ जना ओभरलोड गरी जाऔँ । तँलाई बीचबाटोमा तेरो घरमा छोडिदिन्छौँ ।” यसपछि नागबेली आकारमा तुफान बाइक चलाएर “तँलाई बीचबाटोमा तेरो घरमा छोडिदिन्छौँ भनेपछि पुगेन !” भनी फेरि उनीहरू अट्टहासले हाँसेर चि...

 कथा ः दलन त्यस्ता कहरका ती दिनहरू थिए उसका ! जुन बेला दलन साहुको घरको कोठामा चार पर्खालका बीच कम्प्युटरमा एकोहोरो नत्थी बाँधेको घोडाजस्तो एउटै रेसमा डाटाहरूसँग माउस र किबोर्डका भरमा हिसाबका इन्ट्रीहरू गरिरहन्थ्यो, डटिरहन्थ्योे । कुनै गल्ती नगर्दा पनि खप्की कति खानुपथ्र्यो कति ! उसलाई नसुने झैँ गर्ने बानी परिसकेको थियो । दलनले घाम नछोएको दशक नाघिसकेको थियो । उज्यालो आकाशको विशाल सिरानी नदेखेको पनि जुगौँ भइसकेको थियो । उसमा लगन यति थियो कि इन्ट्री गर्दा एउटा अङ्क पनि उसको गल्ती हुँदैनथ्यो । ऊ बिहान झिसमिसेमा अफिस जाँदा बाटोमा किताब बेच्ने भुइँपसलेहरू सक्रिय हुन्थ्यो त्यो ठाउँमा । कम्प्युटरका हरेक कुरा जान्न ऊ अफिस जाने बाटोको त्यो पुस्तकको भुइँपसलबाट कम्प्युटरसम्बन्धी आफुले हरेक नजानेका कुराहरू उसले सानो चिटमा नोट गरी ल्याउँथ्यो । कति पटक त उसले आफ्नो दशतिर खुइलिएको सानो आधी चेप्टो मोबाइलको प्रकाश र बाटाका सार्वजनिक ल्याम्पका मधुरा प्रकाशहरूका मद्दतले त्यसरी कम्प्युटरसम्बन्धी पुस्तकहरूबाट सारेर लिँदा उसले लिएको पुस्तक खोसेर “यो मान्छे यहाँ किताब लिएर के के गरिरहन्छ । किताब चाहिनेले ...