( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

लघु कथा :– प्रवृत्ति कथाकार :–बिजु सुवेदी “विजय” एकदिन शहरमा बस्ने दिपकको बिहे गाउँकी एउटी केटीसँग भयो । एकदिन ऊ श्रीमतीसहित पहिलोपटक दशैंमा टिका थाप्न सासु ससुराकहाँ गयो । ऊ शहरको कोलाहल, प्रदुषणदेखि वाक्कदिक्क भएकाले गाउँमा औधी रमाइरहेको थियो । उनकी श्रीमती भने ऊ दङ्ग परेको देखेर रमाइरहेकी थिइन् । उसलाई देख्ने वित्तिक्कै उसलाई ससुराले सोध्यो :– हजुरलाई गाउँ त साह्रै नियास्रो लाग्यो होला ? केही सुविधा भएको होइन यहाँ ज्वाईंसाहेब । दिपकले भन्यो :–  कहाँ र बुबा ! शहरको पीडा हजुरलाई के थाहा ? शहरमा सबै सँगै भएर पनि कसैको कसैलाई मतलबै हुँदैन । तर गाउँमा त  गाउँका सबै एकै परिवार । शहरमा त प्रदुषणै प्रदुषण, हल्ला पनि त्यत्तिक्कै । गाउँमा त हरियाली नै हरियाली, सबै ठाउँमा शान्त र मनोरम वातावरण । अनि बुबा गाउँमा त सबै खाद्यान्नहरु केमिकलरहित, अर्गानिक र ताजा पाइने । शहरमा भने सबै खाद्यान्नहरु केमिकल भएको जङ्क टाइपको हुने, जेमा पनि साइडइफेक्ट हुने । जुनसुकै कुरा पनि शहरभन्दा मलाई गाउँकै मनपर्यो । गाउँ त स्वर्गै रहेछ हगी बुबा ? गाउँमा गाउँका जसले पनि “शहरका मान्छे ! गाउँ नियास्रो लाग्द...

शब्द चित्र २०७१/०६/२२ भरौटेहरुको केही दोष छैन । उनीहरु निम्न वर्गका हुन् । उनीहरुले यसो नगरेमा उनीहरुको रोजिरोटी चल्दैन । यो उनीहरुको दासी मानसिकता पनि हो । उनीहरु विद्रोह गर्न सक्दैनन् । एकदुईले विद्रोह गरे पनि साथ दिँदैनन् र विद्रोह गर्नेलाई नै परिवारबाट अलग गरी सामन्तीसँग मिलेर आफ्नै रगतका नातालाई पनि यातनामय जीवन, अझ त्योभन्दा कठोर जीवन जिउन वाध्य पार्छन् । देशमा व्याप्त वेश्यावृत्ती, तस्करीहरुको वोलवाला छ । कानुन भनेको खत्तम अवस्थामा छ । जनताहरु व्युँझाउन देशका सपुतहरु प्नि दविएका अवस्थामा छन् । सबै सर्वसाधारण जनताहरु तस्करी र वेश्यावृत्तीको जालोमा परेका छन् । देशका गुरुहरु सिकाएको जस्तो गर्छन् र आफू पनि व्यवहारमा लागू गर्दैनन् । भ्रष्टाचारीको अनेकौं तरिका भनेजस्तो देशमा जतिसुकै सफा सुग्घर गरे पनि फोहोरी खेल खेलिरहेका हुन्छन् । देश आज उनै तस्करी वेश्याहरुको हातमा छ । राम्रो काम गर्नेहरुलाई सताउन सम्म सताउँछन् यहाँ । शहर शहर रहेन अब । सहरमा सर्वसाधारण जनताहरुलाई दास झैं व्यवहार गरिरहेको छ । यहाँ डाक्टरलाई उपचार गर्न दिँइदैन । वैद्यलाई पनि उपचार गर्न दिइँदैन ।...

प्यारी हजुरआमा ! अघिल्लो वर्ष दशैंको पुर्णिमाको दिन अन्तिम भेट थियो हाम्रो हजुरको चिताको आगो जलेको आज एक वर्ष भइसकेछ हजुर कुन लोकमा होला ? हजुरको नाममा यो एक वर्ष कुनै सभा समारोहमा गइएन शुभकामना आदान प्रदान गरिएन हजुरले हाम्रा लागि धेरै गर्नुभयो त्यसैका लागि हामीले हजुरका लागि एक वर्ष साँच्यौँ चाहे वालक अवस्थामा कथा भन्नुभएर होस् अनि जुनसुकैबेला फुक्र्याउनु भएर होस् हजूरको माया असीम छ शब्द सब फिक्का भएका छन् हजुरको स्नेह शब्दले गरेर नसकिने रहेछ Many Many happy returns to you खालि हात आउनु पर्ने खालि हात जानुपर्ने आएपछि सबैले जानै पर्ने रहेछ त्यस्तो कुनै दिन छैन जुन दिन हजुरले हामीलाई नराम्रो चिताउनुभएको अब स्मरणमा मात्र हुनुहुन्छ हजुर प्यारी हजुरहआमा ! हजुर जहाँ हुनुहुन्छ त्यहाँ सबै राम्रो होस् यही प्रार्थना गर्दछु । यही प्रार्थना गरिरहन्छु । २०७४ असोज १८ बिजु सेवेदी “विजय” भकतजनमार्ग bijusubedi@gmail.com