( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

बेलाको बोली — एमसिसी फेल गरौँ । एमसिसी बहस पिंधदेखि टाकुरासम्म उत्कर्षमा छ । भोलि ०७८ फागुन १२को चरम उत्कर्षको संसदबाट पास गर्न लालायित दलहरूको छेपारोको रूप छर्लङ्गिने स्पष्ट खाका देखिएको छ । “यो यस्तो होला, ऊ उस्तो होला अनि चुनावमा मुल्याङ्गन गरी ठेगान लाउँला” भनी सर्वसाधारण जनता सचेत भइरहेका छन् । त्यसलाई धुमिल चरित्र देखाई चुनावको परिणाममा क्यास गर्न अनेकौँ च्याँखे थाप्न नेताहरू माहिर देखिरहेका छन् । पत्रकार जगतसमेत एमसिसीको बखानबाजीमा मस्त लागेको देख्दा उनीहरूले पनि लालीपप पाएको आभाष हुन्छ । नेताहरूले पास हुन अगाडि कडा सङ्घर्ष गरी विरोध देखाए पनि त्यो अहिले भने सेलाएको अवस्था छ । बिरोधीहरूको भने जनतालाई छारो हाल्न फितलो विरोध जारी देखिएको छ । अब भ्रष्टहरुसबलाई करिवकरिव भाग लागेको छर्लङ्ग देखिन्छ । “एमसिसी के हो ? कस्तो हो ?” त्यतापट्टि जाँदा त्यसको बेफाइदा नै बेफाइदा छर्लङ्ग देखिन्छ तर सञ्चार जगत सबै फाइदाको बखानबाजीमा लागेको छन् । सायद उनीहलाई पनि भाग आउँदो भनी भ्रष्ट भएको प्रष्ट देखिन्छ । आजकाल जनमानसमा पनि “सर ! यो बैङ्गको कामका लागि हो साइन गरेपछि पैसा आउँछ” भनी आँखा चिम्लेर २—...

एमसीसी तत्कालै खारेज गरियोस् हालै युक्रेनको सिमानामा रसियाले सेना राख्यो भनेर जर्मनी, पोल्याण्ड तथा रोमानियामा अमेरिकाले अमेरिकी सेना पठायो । यसले गर्दा विश्व अहिले युद्धको उन्मादमा रहेको झल्को दियो । बौद्धिक जगतले यसलाई दोस्रो विश्व युद्धको पुर्वसन्ध्याभन्दा भयावह स्थिति भएको संज्ञा दिएका छन् । विश्व राजनीति भनौँ या हाम्रो राजनीति क्षेत्र सत्तामा हुँदा जो पनि दोहनमै व्यस्त हुने, कानले नसुन्ने तर जब प्रतिपक्षमा हुन्छन् ती जनताका भित्रि मनकै कुरा गर्छन् । अहिले जनताले चेतिसकेका छन् त्यसैले जनता विलखवन्दमा परिरहेका छन् । अनि यसैलाई पनि क्यास गरि ब्ल्याकमेलिङ गर्ने अर्का तप्काकाहरू ¥याल चुहाइरहेको कुरा छर्लङ्गै जनताहरूले बुझिरहेका छन् । हामी छौँ अहिले रूसी सेना विरुद्ध अमेरिकी रणनीति भनौँ या युद्धको उन्मादको त्रासमा कि कतै अब फेरि महायुद्ध पो हुने हो कि भनी ! हिजोसम्म उत्तर कोरियाप्रति मोडिएको अमेरिका अहिले युक्रेनतिर फोकस भएको छ । यद्यपि त्यो सेना युक्रेनभन्दा धेरै टाढा रूसकै भूमिमा ल्याइएको थियो तर अमेरिकालाई शंका लाग्यो । यो लेख तयार पार्दासम्म पनि रूसले आफ्नो यस्तो मनसाय कुनै पनि नभएक...

 वसन्त आयो अस्तिको एकदिन अगाडि बल्खुमा थियो सरलको अफिस । ऊ त्यहाँको वरिष्ठ लेखापाल थियो । उसको अफिसमा ओभरटाइमको पैसा २ वर्ष जतिको पाएको थिएन । जुन हिसाब गर्दा १ लाखभन्दा बढी हुन्थ्यो । कहिलेकाहीँ तलबबाहेक थप एकदुई हजार जुन समय पनि उसले लिनसक्ने सुविधा थियो । काकु वितेको खबर आउनेवित्तिकै उसले अफिसमा क्यासियरसँग १ हजार पेश्की माग्यो तर क्यासियरले दिएन । उसले तत्कालै हाकिमलाई फोन लगायो र आफ्नो काकु वितेको र आफूसँग १ पैसा पनि नभएको बतायो तर उसले पनि केही मद्दत गर्न नसक्ने बतायो न नै क्यासियरले नै कुनै मद्दत ग¥यो । ऊ खाली खुट्टा पशुपतिसम्म हिँडेर गयो । ठिक गौशाला चोकमै काकुको लास उसका भाइहरूले चारैतिरबाट बोकी हिँडेको उसले देख्यो । ऊ तत्कालै त्यहीँबाट खिन्न हुँदै मलामी गएको थियो । सबै जना कठ्याङ्ग्रिने चिसोमा लासको पछिपछि शोक व्यक्त गर्दै गएका थिए । उसलाई उसको काकुको उक्त लासले केही भनिरहेझैँ लागेको थियो । उसको मनमा लासबाट बौरिएर आकाशवाणी भई आएका यही वाणीहरूले उद्वेलित पारिररहेको थियो, ‘पञ्छी बनी जाँदैछु मुक्त भई आत्मा घुम्दैछु , रीत यो हो आउने जाने चोला फेर्न घुम्दैछु । खाली हात आएको थि...