Posts

Showing posts from October, 2025

रिकापीको राजधानी

  विज्ञान कथा :—रिकापीको राजधानी सन् २९५४, अक्टोबर २९ — साँझ ३ः१५ बजे, नियो कान्तिपुर, नेपाल । नियो कान्तिपुर — पृथ्वीको काखमा फैलिएको एउटा अद्भूत नगर, जहाँ प्रकृति र विज्ञानले हातेमालो गरेका छन्, जहाँ आकाशले आफ्नै छालमा सपनाको नक्शा कोरेको छ । बिहानको पहिलो किरण जब सगरमाथाको टुप्पोमा छ्याङ छ्याङ झल्किन्छ, त्यसै क्षण नियो कान्तिपुरका हरेक रूखका पातहरू चिहाउँछन्—जसरी कुनै अन्तरिक्षी यानले सङ्केत पठाउँछ, जीवनको संकेत स्वरूप । सूर्यको उज्यालो यहाँ केवल तातो किरण होइन, विज्ञानको ऊर्जा हो, जसले पहाडका टाकुराबाट नदीका छालसम्म नयाँ चेतना भरिदिन्छ । त्यहाँका हावामा कुनै पृथ्वीजन्य महक मात्र छैन—त्यो त एउटा अज्ञात ग्रहको सासझैँ सुगन्धित छ । बिहानकालको हावा पातलै छ, तर त्यसमा माटो र नीलो ओजोनको हल्का कम्पन मिसिएको छ—मानौं आकाश र पृथ्वी बीच कुनै अदृश्य तरङ्गले निरन्तर संवाद चलिरहेको होस् । खोँचहरूबाट निस्कने कुहिरो अब धुलो होइन, बाष्पित तारा–धुलो हो, जसले सहरको छातामाथि आकाशीय झिलमिल बनाउँछ ।  त्यो ऊर्जा रातको बेला आकाश हेर्दा नक्षत्रहरू यहाँ पृथ्वीका मानिसहरूका लागि मात्रै चम्कँदैनन्—ति...

कथा ः कृतिम वर्षा

 कथा ः कृतिम वर्षा धुलो उडेको सडकमा एउटा बालक हिँड्दै थियो — मुखमा मास्क, काँधमा झोला । नाम थियो उज्ज्वल । सहर अब उसलाई रमाइलो लाग्दैनथ्यो । सडकका छेउछेउमा सुख्खा बोटहरू उभिएका थिए, पातहरूसँगै मानौँ जीवन पनि हराइसकेको । उज्ज्वलले बाबालाई सोध्यो, “बाबा, किन हावा यति दुर्गन्धित छ ?” बाबा हल्का हाँसे, “धेरै मोटर गाडी, धुवाँ र धुलो, अनि हाम्रो असावधानी छोरा ।” “तर स्कुलमा त हावा हाम्रो जीवन हो भन्छन् नि !” “ठिकै भनेका छन्, तर हामीले त्यही जीवनलाई रोग बनाएका छौँ ।” सहरको बीचमा रहेका बगैचामा अहिले चराचुरुङ्गी पनि कमै देखिन्थे । हिजोआज बिहानको चिरबिराहट हराइसकेको थियो । एक दिन उज्ज्वल र उसकै साथी ओजश्वीले देखे — एउटा बथान चराहरू माथिबाट उड्दै थिए, तर अलिक तल पुगेपछि एक्कासी तल झर्दै गएका । “हे ओजश्वी, हेर् न ! ती चराहरू मरेका जस्ता छन्,” उज्ज्वल चिच्यायो । ओजश्वी आँखा झिम्क्याउँदै भनिन्, “तिनीहरूलाई हावाको विषले मार्दैछ होला ।” उज्ज्वलको मन भक्कानियो । त्यस रात ऊ घरको छतमा गएर ताराहरू हेर्दै सोच्न थाल्यो — “पहिले आमा भन्थिन्, आकाशमा ताराहरू धेरै चम्कन्थे रे । अहिले त धुवाँले तारा पनि देखि...