( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

 नेपाल कायापलट गर्ने मार्गचित्र नेपाल ! शब्दैमा सबैलाई पाल्ने देशको सुगन्ध छ । अनि प्रकृतिका खानीहरू व्याप्त छन्, त्यसैले त नाम अनुसारकै नेपाल छ । यस्तो भएरै पनि हामीले तेस्रो विश्व भएर अनि विकासोन्मुख, अविकसित देश भनी सहेर बस्नु परिरहेको छ । हाम्रो प्रतिव्यक्ति आय अत्यन्त कम छ । नेपालको विकासमा कुन नेपाली खुसी नहोला । यसका लागि सबैले आआफ्नो तर्फबाट योगदान दिन तँछाडमछाड गर्नसक्नुपर्छ । नेपालले सानो एउटा पदक पायो भनेपछि पनि हामी कति खुसी हुन्छौँ तर नेपाल देश पुरै भारतमा निर्भर भई बस्नुपरेको अवस्था छ । भारतलाई यस मानेमा यसैमा फाइदा छ , त्यसैले हामीलाई परेको असुविधा हामीले नै उजागर गर्नुपर्छ । आज यहाँ भारत, सार्कलाई हेरेर हामी हाम्रो नेपाललाई कसरी समुन्नत गर्न सक्छौँ यही केन्द्रविन्दुमा यो लेख सुरु गरिरहेको छु । हाम्रो देशका जलका खानी जुन विश्वकै दोस्रो ! यसबाट धेरै लाभ लिन सकिन्छ । उत्तरका पुरै हिमालयका शृङ्खला विश्वलाई ट्रेकिङका लागि आकर्षण गर्ने ! अनि पहाड पुरै जडिबुटीका भण्डार नै हुन् । हावापानी त्यत्तिकै राम्रो ! प्रकृतिका तालतलैया, पहाड, गरा, थुम्काथुम्की, उपत्यका, हिमालआदि मनोर...

 तेस्रो लहरबाट सचेत बनौँ । विश्वमा अहिले कोरोनाको तेस्रो लहर व्याप्त छ । त्यसैले सबैले यसलाई साम्य पार्न आआफ्नो ठाउँमा कर्तव्यपरायण हुनु आवश्यक छ । मुख्यतः राजनीतिक दलहरूले अहिलेको परिस्थितिको सामना गर्न, सचेतना जगाउन आफ्ना राजनैतिक क्रियाकलाप यो लहर साम्य नभएसम्मका लागि स्थगित गरी जनतालाई यो सङ्क्रमणबाट जोगाउन आआफ्नोतर्फबाट जोडतोडका साथ पहल हुनु आवश्यक छ । अझ सँयुक्त प्रतिबद्धताको घोषणा आएमा जनताले सह्राहना गर्नेछन् । जुनसुकै कुरा पनि हामीले अनलाइनबाट, भर्चुअलबाट गर्न सकिन्छ भने किन नगर्ने ? यसरी सबै सम्वेदनशील भइजाने हो भने छिमेकी चीनले जसरी अति सम्बेदनशील अनि सजक भई हामीले पनि कोरोना विरुद्धको लडाइँमा सफलता हासिल गर्दै जान सफल हुनेछौँ । चाहिने कुरामा हामी कडा पनि हुन सक्नुपर्छ अनि मात्रै सफलता प्राप्त हुन्छ अनि जनतालाई सुविधा हुन्छ । विश्वका हरेक ठाउँमा भएका यस्ता क्रियाकलापहरूबाट हामीले सिक्न सक्नुपर्छ । कोरोनाको तेस्रोे लहर आइरहेको छ । लकडाउनभन्दा पनि स्मार्ट लकडाउनको कन्सेप्ट विकास हुँदै गइरहेको छ तरै पनि आम जनतामा हुलमुल बाँध्न नहुने भन्ने सचेतनाको कमी छताछुल्ल देखिन्छ । एक ...

१ ऊ शहीदको आत्मा हो । जीवात्मामा धर्म र पापको दुइटै फल हुन्छ । राम्रो काम धर्म हो भने नराम्रो काम पाप हो त्यसैले धर्म गरे राम्रो हुन्छ त्यो नै स्वर्ग हो अनि पाप गरे छटपट हुन्छ त्यो नै नर्क हो । जब कोही व्यक्ति मन, वचन, कर्म अनि बुद्धि भएर पनि भ्रष्ट भएर माथि उक्लिएर जान चाहन्छ र आफू मात्रै मोजमस्ती गर्न चाहन्छ , यस्तोले गर्दा नै समाजमा सबैको हित हुन नसकेको हो । त्यसैले यस्ता अकर्र्मीयहरूले गर्दा शहीदहरूलाई खपिनसक्नु यातना भयो । त्यसैले उनीहरू शहीदको वक्रदृष्टिमा परे । शहीदले उनीहरूलाई सहेनन् र उनीहरूलाई शत्रुवर्गमा राखे । शहीदहरू भित्रभित्र भुसको भित्री आगोजस्तै एउटा फिलिङ्गोको ज्वालामुखीको पर्खाइमा दन्किरहे । यातनाको पराकाष्ठामा भोको भएर शरीरलाई गलाएर महात्माजस्तो बसेर मात्र हुँदैन भनी सम्पूर्ण जीवात्माप्रति दया, माया, करुणा बर्साएर मात्रै शहीदले प्यारो जीवन धानिरह्यो । ऊ निष्पाप भयो । अन्तरात्मालाई सन्तुष्ट पार्नु भनेको नै राम्रो काम अनि शहीदको आत्मा अनुकूल मानिरह्यो । नराम्रो काम गर्ने जत्तिकै रवाफिलो भए तापनि शाही सेना जसरी आत्मसन्तुष्टि हुँदैन । त्यसैले आत्मसन्तुष्टिको सम...