Posts

Showing posts from October, 2014

गजल :- दुःखीलाई राम्रो होस् ।

गजल (२+२ =४)+ (२+२=४)+ ३ + ३ जम्मा १४ अक्षरमा सवाई लयमा गाउने शीर्षक :– दुःखीलाई राम्रो होस् । गजलकार :– बिजु सुवेदी “विजय” दुःखी–लाई राम्रो होओस् भनि नै रहन्छु । मेरो पीडा दुःख सबै पिइ नै रहन्छु ।। दैव अझै पनि झनै निर्दयी किन हो ? यति बेला आफू अति झोक्रि नै रहन्छु । मेरा लागि आफू अब केही नि माग्दिन आफू – भन्दा दुःखी लाई तारि नै रहन्छु । आऊ सबै यसै गरी लम्काऔं पाइला राम्रा काम गर्न लागौं भनि नै रहन्छु । हेर ! तिम्रो हाल बिग्र्यो भन्दा नि टेर्दिन दीन तिम्रो हाल सप्रे रमि नै रहन्छु । २०७१ कार्तिक १० गते सोमबार (२+२ =४)+ (२+२=४)+ ३ + ३ जम्मा १४ अक्षरमा सवाई लयमा गाउने शीर्षक :– दुःखीलाई राम्रो होस् । गजलकार :– बिजु सुवेदी “विजय” कुलेश्वर, काठमाडौं bijusubedi@gmail.com

गला कस्तो छ एकचोटी नापिदिन अनुरोधका साथ

मेरो गला कस्तो छ एकचोटी नापिदिन अनुरोधका साथ यो अलि बेसुरा गाएको छु । यो माथिको अडियो बक्समा प्ले गरेर सुनिदिनुहुन अनुरोधका साथ :–। उचित मुल्याङ्कन गरिदिनुहुन पनि अनुरोध गर्दछु । मलाई यो जिन्दगीले चोट दियो गनीगनी कहिले चोट दियो आफ्नो भनी कहिले चोट दियो पराइ बनी मलाई यो जिन्दगीले चोट दियो गनीगनी भन्दथे सुकेको बगरले पनि, बर्खामा मायाको भेल पाउँछ सोचेको थिएँ दुःखमा मेरो, कसैको त आँखा रसाउँछ किनकी एकदिन सोझोको पनि , यो दुनियाँमा पालो आउँछ सोझो रुखलाई सबैले, काट्ने रैछन् छानीछानी परायाले काटे मायै नमानी, आफ्नाले काटे दुख्यो कि भनी मलाई यो जिन्दगीले चोट दियो गनीगनी नबिझ्ने गरी आँखैमा बसी , करौंती बनी रेट्दा रैछन् सुखमा हुन्छन् आफन्त सबै, दुःखमा साथ छोड्दा रैछन् यो दुनियाँको रीति नै यस्तो, बलेको आगो ताप्दा रैछन् दुःखीलाई कहिलेकाहीँ , भुल्दा रैछन् देउता पनि भन्दथे जसले मलाई भाग्यमानी, दिएनन् साथ दुई पाइला पनि मलाई यो जिन्दगीले चोट दियो गनीगनी–२ कहिले चोट दियो आफ्नो भनी कहिले चोट दियो पराइ बनी मलाई यो जिन्दगीले चोट दियो गनीगनी साभार :– हामी तीन भाइ मेरो गला कस्तो छ एकचोटी नापिदिन अनुरोधका साथ...

शब्द चित्र २०७१/०६/२२

भरौटेहरुको केही दोष छैन । उनीहरु निम्न वर्गका हुन् । उनीहरुले यसो नगरेमा उनीहरुको रोजिरोटी चल्दैन । यो उनीहरुको दासी मानसिकता पनि हो । उनीहरु विद्रोह गर्न सक्दैनन् । एकदुईले विद्रोह गरे पनि साथ दिँदैनन् र विद्रोह गर्नेलाई नै परिवारबाट अलग गरी सामन्तीसँग मिलेर आफ्नै रगतका नातालाई पनि यातनामय जीवन, अझ त्योभन्दा कठोर जीवन जिउन वाध्य पार्छन् । देशमा व्याप्त वेश्यावृत्ती, तस्करीहरुको वोलवाला छ । कानुन भनेको खत्तम अवस्थामा छ । जनताहरु व्युँझाउन देशका सपुतहरु प्नि दविएका अवस्थामा छन् । सबै सर्वसाधारण जनताहरु तस्करी र वेश्यावृत्तीको जालोमा परेका छन्  । देशका गुरुहरु सिकाएको जस्तो गर्छन् र आफू पनि व्यवहारमा लागू गर्दैनन् । भ्रष्टाचारीको अनेकौं तरिका भनेजस्तो देशमा जतिसुकै सफा सुग्घर गरे पनि फोहोरी खेल खेलिरहेका हुन्छन् । देश आज उनै तस्करी वेश्याहरुको हातमा छ । राम्रो काम गर्नेहरुलाई सताउन सम्म सताउँछन् यहाँ । शहर शहर रहेन अब । सहरमा सर्वसाधारण जनताहरुलाई दास झैं व्यवहार गरिरहेको छ । यहाँ डाक्टरलाई उपचार गर्न दिँइदैन । वैद्यलाई पनि उपचार गर्न दिइँदैन । झाँक्रिलाई पनि उपचार गर्न दिइँदैन । य...

लेख :– कथा लेख्दा ध्यान दिनुपर्ने कुराहरू

लेख :– कथा लेख्दा ध्यान दिनुपर्ने कुराहरू लेखक :– बिजु सुवेदी “विजय”  आख्यान विधाका कथा–लघुकथा लेख्ने लेखकहरु धेरै छन् । तर तिनका कथा, कथा भइरहेका छैनन् । जान्नेले आफू माथि पुग्नका लागि पनि यो भेद खोलेका छैनन् । धेरैजसोले कथा लेख्ने भनेरै लेखिरहेका हुन्छन् । तर त्यो कुनै निबन्ध बन्न पुग्छ भने कतै त्यो संस्मरण बन्न पुग्छ । कथा जान्नका लागि निबन्ध भनेको के हो, संस्मरण भनेको के हो भनेर जान्नु आवश्यक छ । यी सम्बन्धी बजारमा पुस्तकहरु पाइन्छन् । सो को एकचोटी अध्ययन गरेर मात्रै कथामा हात हाले बेश होेला । अझ कथा लेख्नु अगाडि लघुकथाहरु लेख्नु आवश्यक छ । जसले गर्दा सानासाना कुराहरुमा मेहेनत गर्ने बानीको विकास हन्छ । कथा लेख्दा मौलिक पनि हुनु जरुरी  छ । लघुकथा लेखनले कसरी सानोभन्दा सानो शब्द एवं वाक्यले कसरी चोटिलो एवं बृहद सन्देश दिन सक्षम हुन्छ भनेर जान्न सकिन्छ । त्यस्तै लघुकथा लेख्दा त्यसलाई सानाकथा तथा चुट्किला, छोटो निबन्ध, छोटो संस्मरण पनि बन्न दिनु हुँदैन । अनि मात्र खाँट्टी लघुकथा बन्दछ । त्यस्तै कथा, लघुकथा लेख्दा त्यसको निचोड अर्थात कथाले भन्न खोजेको कुरा भन्नुहुँदैन किनकी य...

कविता :– विजया मनाऊ

कविता :– विजया मनाऊ कवि :– बिजु सुवेदी “विजय” लय :– लोकलय ३,२   ३,२     ३,३   जम्मा १६ गरी गाउने कसरी भनौं अन्यायी बढ्यो मरेर बस्दानि मलाई तिमी छोडेर गयौ व्यवस्था सुध्रेन अन्तिम भेट भनेर गयौ अडिग भएँ म देशका लागि मरी र मेटी लम्कि नै रहेछु सहीद बने जो कोही पनि म चाहीँ पागल आत्मा यो मेरो जलेको जल्यै अतृप्त भएँ म लौन ओ कस कम्मर वीर जत्थामा भएर देशका निम्ति केही त गर यो मेरो पुकार साराका सारा नेपाली हरु भतुवा भएछ पहिले लाहुरे अहिले दास विदेशी पोसने अब त चेत देशका लागि रगत बगाऊ तिम्रो नै रगत चाहिन्छ आज बिजया मनाऊ २०७१/०६/१७मा विजया दशमीको शुभ–कामनाका साथ बिजु सुवेदी “विजय” कुलेश्वर, काठमाडौं bijusubedi@gmail.com