( A gate-way to interact with Biju Subedi "BIJAY" )

मुगु जिल्लावासी जसले २ वर्ष अगाडिसम्म पनि मोटरगाडी , शहर देखेका थिएनन् । नेपालकै सबैभन्दा गरिब जिल्ला यो , खेतीपातीले  १८ घण्टा अनवरत काम गरेमा मात्रै ४ महिना खान पुग्ने अरु समय भगवान भरोसा त्यहाँ । सुनकली त्यहाँकी चेली त्यो त्यस्तो नाम हो जसले नेपालै चिनाए । यो खबर विश्वभर फैलिसकेको छ । विश्वभरीबाट यसबारे डकुमेन्ट्री को माग भइरहेको छ । अब वृत्तचित्रले झनै चम्कनेछिन् सुनकली । बधाइछ तिमीलाई धेरै–धरै । यतिबेला हर्षका आँस्रुधारा बगाउँदै लेखिरहेको छु म तिम्रा बारेमा , तिमी जस्तो सुपुत्री जन्माइदिनु भएकोमा नेपाल आमा तथा तिम्रा जन्मदिने बाबा–आमालाई हर्षका आँसुले सलाम गरिरहेको छु । सांसदहरुले जिल्ला विकासका लागि करोडौं पैसा पाए पनि विकास त्यहाँ पुग्न सकेको थिएन तर लाख कठिनाइका बाबजुद तिमीले गरेर देखाइदियौ । एकदिन हिँडेर मैदानमा पुगेर फुटबल खेलको अभ्यास गर्दागर्र्दै यो तिम्रो महिला टीमले गाउँमा प्रथम हुँदै नेपालभरीबाट मुगु जिल्लालाई प्रथम बनाए । कप जितेर मुयु पुर्यायौ । मुगीहरुलाई पनि शहर देखाइदियौ । एकदिनको बाटो हिँडेर खेलको अभ्यास गरेकाले सबै टीमहहरु हाफटाइम अगाडि नै थाकिसकेका थिए तर ...

कार्यगत एकताका लागि दुई माओवादीको प्रस्ताव एमाओवादी सहित पाँच दलहरुबीच कार्यगत एकताका लागि सहमति भएको छ । ठूला पार्टीहरु माओवादी र एमाओवादीले कार्यगत एकताका लागि बुद्धनगरमा भएको पहिलो वार्तामा राखेका प्रस्तावहरू सामयिक भएकोले यहाँ प्रकाश ित गरेका छौं । कार्यगत एकता बारे माओवादीको प्रस्ताब हाम्रो तपसिलका राजनीतिक दलहरु निम्न साझा सहमति अनुसार कार्यगत एकता गरी जनसङ्घर्ष तथा जनपरिचालनका कामलाई अगाडि बढाउन प्रतिबद्ध रहेका छौं । (१) उद्देश्य आवश्यकता # राष्ट्रियता जनतन्त्र र जनजीविकामा आधारित जल्दाबल्दा विषयमा आन्दोलनमा जाने । # क्रान्तिका सहिद , बेपत्ता योद्धा , घाइते , अपाङ्गसित सम्बन्धित बिषयलाई उठाउने # जनताको संबिधान निर्माणका लागि संबिधानसभा बाहिर सर्वपक्षीय राजनैतिक सभाको गठनका लागि सहमत गर्ने । # जनयुद्धकालीन मुद्दा सत्यनिरुपण तथा मेलमिलाप आयोगलगायतका विषयहरुलाई लिई आवाज उठाउने । (२) संयुक्त समितिको गठन # उक्त विषयहरुलाई लिएर जनसङ्घर्ष तथा जनपरिचालन गर्नका लागि संयुक्त समिति गठन गर्ने । # सो समितिको नाम संयुक्त राजनीतिक सङ्घर्ष समिति राख्ने । # सो समितिमा सम्...

लघुकथा :– असीम आनन्द कथाकार :– बिजु सुवेदी “विजय” एकजना दानी व्यक्तिको सन्दर्भमा छ त्यो । उसले परोपकार गरी–गरी दिन विताउँथ्यो । ऊसँग सहयोग माग्न आउनेहरूको ताँती लाग्थ्यो । उसले उनीहरुलाई आफू मरेर सहयोग गथ्र्यो । उसले आफूले दिन सक्ने खालको सहयोग आफ्नो ज्यान प्राण दिन्थ्यो । यतिसम्मन् कि आफ्नो हाड छाला घोटेर सहयोग गथ्र्यो । एकदिन ऊ लखतरान भएर बाटोमै ठ्याच्च बसेर, टोपी फुकालेर आफैलाई हम्केर खुइय्य गर्दै सास फेरिरहेको थियो । अकस्मात उसले बाटोमा फुकालेर विसाएको टोपीमा कसैले एक रुपियाँको सिक्का दान दिएर गएको थियो । यो दान उसले दुनियाँमा सबैभन्दा पहिलो पटक पाएको थियो । मरेर सहयोग गर्दा पनि कसैलाई सन्तुष्टि पार्न नसकेको सन्दर्भमा त्यो एक रुपियाँको दानप्राप्तिले उसलाई असीम आनन्दानुभूति दिलाएको थियो । २०७१ असार ६ बिजु सुवेदी “विजय” कुलेश्वर, काठमाडौं bijusubedi@gmail.com

लघुकथा :– ऊ बिजु सुवेदी “विजय” एउटा राजा थियो , रजा बन्न मन नपर्ने । ऊ सधैं भेष बदलेर जनता बनेर हरेक ठाउँ सर्वेक्षण गथ्र्यो र आफ्नो बाबुको आदेश पालनअनुसार तथा देशका चलिआएको कानूनअनुसार राजा भइरहेको थियो । उसले जहाँ सर्वेक्षण गर्दा पनि जनत ाहरु केही बोल्दैनथे । भनिराख्नु पर्दैन मात्र भन्थे । “आँ गर्दा अलङ्कार बुझिहाल्छ नि” भन्थे । तर एकदिन उसले आफ्नो उत्कट अभिलाषा पूरा गर्न उक्त देशका एकजना व्यक्तिलाई धेरै धेरै कर गरेर सोध्यो । उसले भन्यो “ हाम्रो देशको राजा धेरै राम्रो छ । तर यो कुरा नफैलाउनुस् राजाले थाहा पायो भने उसले आत्महत्या गर्नेछ । किनकी उसलाई राजा भनेको मन पर्दैन । उसलाई जनता नै भन्नुपर्छ रे । बास्तवमा हामीजस्तै भएकोले राजा धेरै राम्रो छ ।” त्यसको भोलिपल्ट राजाको आत्महत्याको खबर फैलियो । साँच्चिकै राजाले आफूलाई राजा भनेको सहन गर्न नसकेर आत्महत्या गरेको थियो । त्यसपछि कत्ति साशकहरु आए , कत्ति ऊभन्दा पहिलेका साशकहरु पनि भए ती सबैले साशन चलाएको जनताले कहिल्यै रुचाएनन् , यिनीहरुका कारणले जनतालाई सधैं दुःख । य...

आऊ दाजुभाई दिदी बहिनीहरू उठ गरीब दुःखीहरुले सुख पाओस् परिश्रम गरेर खान पाओस् देशलाई विकसित रुपमा सधैं बढाइरहन पाऊँ हाम्रो देश किन पछाडि छ ? बिषालु गोमनले डसेको छ देशलाई देशमा कलङ्कहरु जन्मिएका छन् नामर्दहरुले देश चलाएका छन् अझै पखेटा फतफताउन दखोज्दैछन् यिनीहरुलाई हुर्मत नसिकाइ भएको छैन देश निरर्थक भइरहेको छ देशका विषालु गोमन सर्पहरुले, देशलाई कलङ्कित पारिरहेको छ त्यस्ता गोमनहरूलाई निमिट्यान्न पार्नु जरूरी छ देशमा किन भ्रष्टाचार छ ? देश किन यथास्थितिवादमा छ ? देश किन कलङ्कित छ ? देश किन गद्दारहरूको हातमा छ ? देश किन पाल्टू कुकुरहरुको हातमा छ ? यिनीहरुलाई हुर्मत सिकाउनु जरुरी छ कोही कोही आफ्नै घरपरिवार भित्रै पनि छन् यिनीहरुले देशलाई कलङ्कित नबनाइदिए बेश होला यिनीहरुले यत्ति बुझे बेश यिनी जतिसुकै देवता भनी कुर्लिए पनि वास्तबमा यिनीहरु दानव नै हुन् त्यसैले त देश सम्बेदनशील अवस्थामा छ हे देशलाई वलात्कार गर्ने दानबहरु हो ! तिमीहरु अब जाऊ कसको गुलामी गरेको हो ? त्यो डाँकाको सम्बेदनशील अङ्ग चाट्न जाऊ दासहरूलाई कति दास बन्न मन हेर ! उनीहरुलाई हक दिलाऊँ भन्दा अझ...

आफ्नो बिचार—४७ कमरेड माओले भने जस्तै आन्दोलनको शुरुवात घरबाटै गर्नुपर्छ र मैले पनि घरैबाट प्रगतिशील बिचाार उद्वेलित पारिरहेको छु । हामी नेपालीहरुका लागि संस्कारले गाँजेको छ । गर्न सक्नेले आफ्नो रवाफका लागि संस्कृति मान्छन् तर गच्छे नभएकाहरुलाई यसैले ऋणमा चुर्लुम्म डुबाइदिन्छ । साथीभाइ आफन्तहरु यही संस्कारमा मात्र भेट्ने अनि अरु बेला चुँ सम्म नबोल्ने व्यवहार सर्वत्र व्याप्त छ । मेरो घरको सन्दर्भमा पनि एकलकाँटे नै भइरहेको छु । सायद म अन्ध परम्परा नमान्ने भएर उनीहरुका लागि पागल भएको छु । उनीहरु सरररर दैनिक क्रियाकलाप जसरी संस्कारहरु फोकटमा खर्च गरी भविष्यका लागि जाहो नगरी दुःख पाउन मनाइरहेका छन् । मलाई लाग्छ जस्तो जन्मदेखि मरणसम्म जति पनि सस्कारले हामीलाई गाँजेको छ । यसलाई निर्मूल पार्न सबैले आफ्नो घरघरबाट गर्नसक्नुपर्छ अनि मात्रै हाम्रो देशले काँचुली फेर्छ । ओशोले भन्नु भएजस्तै “तिमीलाई यो गर ऊ गर भन्दैमा गर्नु पर्दैन किनकी तिमीले पहिले मान्दै आएका सबैलाई चटक्कै बिर्सिदेऊ र आफूले जेदेखेको छ त्यसबाट निक्र्यौल गर र आफ्नो जीवनमा सप्रमाण लागू गर” । यसरी हेर्दाखेरी संस्कार भन्...

१)संबिधानमा सारा नेपालीले नबुझिने किसिमको संस्कृत भाषा नराखियोस् । भनाइको मतलब प्रत्येक संबिधान एउटै लिपी एउटै भाषामा राखियोस् । २) लखन थापादेखि हालसम्मका शहीदहरुको माग अनु्रुप तथा सात सालको संबिधानसभा भैसकेर किन तुहिएको थियो त्यसको पनि कार्वाहीको व्यवस्था गरियोस् । ३) बहुदलीय प्रतिस्पर्धात्मक व्यवस्था कायम गरियोस् । ४) लोकतान्त्रिक कार्यप्रणाली भएको दललाई मात्र सरकारी मान्यता दिइयोस् । ५) धर्मनिरपेक्ष राष्ट्र घोषणा गरियोस् । ६) जनताद्वारा, जनतालाई, जनताको हक दिलाउने शासनलाई नै मूल शासनको रुपमा मान्यता दिइयोस् । ७) संबिधान नेपालको संम्पूर्ण भाषा तथा अन्तर्राष्ट्रिय भाषामा प्रकशित गरियोस् । ८) राष्ट्रिय झण्डा बिश्वका सम्पूर्ण राष्ट्रकै झण्डाको आकारमा बनाइयोस् । यसबाट विश्व समुदायबाट नेपाल नअलग्गिएको देखिन आउँछ । सूर्यवंशी  र चन्द्रवंशी सामन्ती साम्राज्यवादी आतङ्कको प्रतीक चन्द्र र सूर्यलाई राष्ट्रिय झण्डाबाट हटाइयोस् बरु बुद्ध र सगरमाथा राखियोस् । झण्डा चारकुने आकारको हुनु अनिवार्य छ । ९) राष्ट्रिय पञ्छी डाँफे भएजस्तै राष्ट्रिय जनावर पनि संरक्षण गर्न  योग्य जनावर जस्तै यति, ग...