हदम्याद र चिठी
कथाः हदम्याद र चिठी १: अदृश्य पर्खाल काठमाडौंको बिहान सधैं एउटै जस्तो देखिन्थ्यो—बागमतीमाथि हल्का कुहिरो , सडकभरि मोटरसाइकलको अनवरत गुञ्जन , चियापसलबाट उठ्ने अदुवाको बास्ना , र हतारिएका मानिसहरूको अनुहारमा समयसँग दौडिरहेको शहर । तर त्यो बिहान सुमनलाई शहर केही फरक लागिरहेको थियो । उसले कार्यालयको सातौँ तलाको झ्यालबाट तल हेरी । हजारौँ मानिसहरू आ-आफ्नो गन्तव्यतर्फ हिँडिरहेका थिए । कसैले कसैलाई नहेरेको त्यो भीड उसलाई एउटा नदीजस्तो लाग्यो—जहाँ प्रत्येक थोपामा एउटा कथा थियो , तर सतहमा केवल पानी देखिन्थ्यो । टेबलमाथि समाचारपत्र खुला थियो । उसले रातभर तयार पारेको आर्थिक अनुसन्धानको प्रतिवेदन बुझाउनुअघि अन्यमनस्क हुँदै पत्रिकाका साना समाचारहरू पल्टाइरहेकी थिई । अचानक एउटा पाँच पङ्क्तिको खबरले उसको औँला रोकिदियो । “ यौन दुर्व्यवहारको उजुरी ३५ दिनको हदम्याद नाघेकाले दर्ता भएन ।” समाचार सानो थियो । तर त्यसको मौनता असाध्यै ठूलो । उसले फेरि पढी । फेरि । तेस्रो पटक । " ३५ दिन ?" उसको मनमा एउटा सामान्य जिज्ञासा उठ्यो । के मानिसले आफ्नो डर पनि ३...