लघुकथा :– युनिक हमाल
लघुकथा :– युनिक हमाल बिजु सुवेदी “विजय” मेरो एकजना अति नै मिल्ने सुरेश हमाल नाम गरेको साथी थियो । हामी स्कूल पढ्दादेखिका साथी थियौं । हामी दुईकाे रोल नंबर पनि स्कूलमा सधैं एक अङ्कले मात्रै फरक हुन्थ्यो त्यसैले पढ्नमा पनि हामी बीच निक्कै प्रतिस्पर्धा हुन्थ्यो । समयको अन्तराल सँगसँगै उसले क्याम्पस पढ्ने समयमा लभ गरेर बिहे गर्यो । केही समयपछि उसले एउटा छोरो पनि जन्मायो । उ यत्ति खुसी भएको थियो कि त्योभन्दा अगाडि ऊ त्यत्ति खुसी भएको मैले कहिल्यै देखेको थिइन । हुन त उसको लभ सफल भएको बेलामा पनि ऊ अपार खुसी भएको थियो तर छोरो जन्मिँदा ऊ त्योभन्दा पनि बढी खुसी थियो लाग्थ्यो उसले संसारै जितेको थियो । एकदिन उसले अचानक मसँग जिद्दी गर्न थाल्यो कि उसको छोराको नाम उसको अति मिल्ने साथी भएको नाताले मैले नै राख्नुपर्छ रे ! तर उसकी श्रीमतीले भने “हामीहरू दुबै बुढाबुढीले नै राख्दा बेस हुन्छ ।” भनेकी थिई । अनि मैले आफ्नो घाँटीसम्म ल्याइसकेको उसको छोराको नाम नओकली कुनै युनिक नाम राख्न सल्लाह दिएको थिएँ । बिचार हाम्रो भिन्न भएकाले दसबर्षे जनयुद्धको सुरुवातदेखि हामी छुट्टिएका थिय...
