लघुकथा :– नभत्रुस्


प्रदिपले पत्रकरिता गरेको तीनवर्ष भइसकेको थियो । आन्दोलनको बेलामा १९ दिन अफिसमा उपस्थित हुन नसकेकोले उसको जागिर गएको थियो । त्यो बेला उसले दैनिक पत्रिकाका लागि दैनिक स्तम्भ लेख्ने काम गर्दथ्यो । उसले तीनवर्षको अवधिमा लेखेका सारा नोटहरु आफ्नो पेनड्राइभमा सेभ गरेर राखेको थियो । पेनड्राइभबाट उसले एउटा सिडीमा पनि सेभ गरेर राखेको थियो । पेनड्राइभमा भाइरस परेकोले उसले डाटाहरु हटाएको थियो । तैपनि पेनड्राइभ नचलेकोले त्यो पेनड्राइभ उसले आफ्नो साथी बिप्लबलाई जिस्केर “ ला तँलाई यो पेनड्राइभ उपहार भो ” भनेर दिएको थियो । तर बिप्लबले त्यही पेनड्राइभलाई बनाएर त्यसमा गीतहरु सेभ गरेर उक्त पेनड्राइभबाट गीतहरु सुन्दै गरेको थियो । गीत मन नलागेपछि त्यो गीत डिलिट गथ्र्यो र अर्को गीत राखी सुत्रे प्रक्रिया गरिरहन्थ्यो । यसो गर्दा गर्दै उसले पनि उक्त पेन ड्राइभ बिगार्यो र उसले बिग्रेका इलेक्ट्रीक सामानहरु राख्ने घर्रामा उक्त पेनड्राइभलाई थन्क्याएर राखेको थियो ।



प्रदीपको आर्थिक स्थिति जब राम्रो हुनथाल्यो उसले आपूmले पहिले तीनवर्ष लेखेका कुराहरुको ४–५ वटा जति पुस्तक प्रकाशन गर्ने भनेर घरका सदस्यहरुसँग सल्लाह गर्यो र उक्त सिडीमा तीनवर्ष मेहेनतको सबै डाटा भएको बारे ठूलो–ठूलो स्वरमा भन्यो । त्यसको भोलिपल्टनै घरमा ठूलो चोरी भयो । सबैजनालाई सुन–चाँदी गर–गहना चोरीको मात्रै चिन्ता भयो र प्रहरीमा पनि यसैबारेमा मात्र उजुरी गरियो तर सिडी चोरीको कसैलाई वास्ता भएको थिएन । मात्र प्रदिपलाई सिडी हराएको चिन्ता भएको थियो । घरका सदस्यहरुले भन्दै थिए “ घरमा कत्ति अमूल्य सामान चोरी भइसक्यो , यसलाई भने जाबो एउटा सिडी हराएको मात्रै चिन्ता । ”



केही वर्षपछि प्रदिपले कम्प्युटर हार्डवेयर पढ्न थाल्यो । उसले हार्डवेयर पढ्दा यो कुरा थाहा पायो कि पेनड्राइभमा डिलिट भएको फाइल फेरि सेभ गर्न सकिन्छ फेरि त्यो पनि पहिलोपटक पेनड्राइभमा राखेको डाटा सेभ हुन्छ । उसको खुशिको सीमा रहेन किनकी उसले बिप्लबलाई दिएको पेनड्राइभमा उसले पहिले आपूmले तीनवर्ष स्तम्भ बनाउँदा बनाएका नोटहरु सबै उक्त पेनड्राइभमा पहिलोपटक राखेको थियो । अनि प्रदिप बिप्लबकहाँ गएको थियो । बिप्लबसँग पहिले उसले दिएको पेनड्राइभ माग्यो । बिप्लवले पनि “ बिग्रीसक्या पेनड्राइभ पनि के माग्या होला , लैजा तेरो सामान तँलाईनै भो ” भनेर जिस्केर दियो । प्रदिपले त्यो पेनड्राइभलाई एकदम मेहेनत गरेर अत्यन्तै स–साना तारहरुलाई वायरिङ्ग गरेर मिलायो । पेन ड्राइभ भरी गीतै गीत थियो । प्रदिपले सफ्टवेयरको मद्दतले डिलिट भइसकेको उसको पहिलो डाटा भोलिमात्रै निकाल्ने बिचार गर्यो । त्यत्तिबेलासम्म रात परिसकेको थियो तर प्रदिप एकदम दङ्ग परेर ठूलो–ठूलो स्वरमा भत्र थाल्यो “ मेरो वर्षौको मेहेनत खेर नजाने भयो । मेरो डाटा मलाई प्राप्त हुने भयो । ” थकित प्रदिप दङ्ग परेर सुत्यो । बिहान हुँदा घरमा ठूलो चोरी भइसकेको थियो । सबैजनालाई सुन–चाँदी गर–गहना चोरीको मात्रै चिन्ता थियो र प्रहरीमा यसैका बारेमा मात्र उजुरी दिइएको थियो । पेनड्राइभ चोरीको कसैलाई वास्तै थिएन । मात्र प्रदिपलाई पेनड्राइभ हराएको अत्यन्तै धेरै चिन्ता थियो । घरका सदस्यहरुले भन्दै थिए “ घरमा कति अमूल्य सामान चोरी भइसक्यो यसलाई भने बिग्रेको ५०० रुपियाँ जाने पेनड्राइभ हराएको मात्रै चिन्ता ।”



बिजु सुवेदी “विजय”
कुलेश्वर , काठमाण्डौं
bijusubedi@gmail.com

Comments

Popular posts from this blog

गजलमा प्रयोग हुने बहरहरुको बिस्तृत जानकारी

कथाः माटोको स्मृति आकाशको सपना

विज्ञान कथाः अनन्त यात्रा