मानिस जन्मियो
मानिस जन्मियो कथाकार माक्सिम गोर्की रसियन कथाकार यो सन् १८९२को भोकमरीको कुरा हो । सुखुम र अचेमचिरीका बीच कोदर नदीको किनारको नजिक मैले पहाडी झरनाका सुमधुर कलकल स्वरलाई छोपिरहेको समुद्रको गम्भीर गर्जन सुनेको थिएँ । पतझरको मौसम थियो । साना र पहेँला पातहरु कोदर नदीका लहरहरुमाथि चञ्चल माछाहरु झैँ यताउता लहराइरहेका थिए । म नदी किनारमा ठडिएको अग्लो ढुङ्गामाथि बसेर सोचिरहेको थिएँ कि विभिन्न प्रकारका समुद्री चराहरु पनि यी पातहरुलाई माछा भन्ठानेर झुक्किरहेका छन् । र यसै कारणले तिनीहरु दायाँतिर रुखहरुका पछाडि, जहाँ लहरहरु किनारामा ठोक्किरहेका छन् , नराम्रोसँग कराइरहेका छन् । ममाथि फैलिएका रुखहरु सुनले सजिएझैँ थिए । मेरा खुट्टानिर खसेका असङ्ख्य पातहरु यस्तो लागेका थिए मानौँ हातबाट काटिएर अनेक हातका पञ्जाहरु यताउता फ्याँकिएका हुन् । अर्को किनारामा उभिएका रुखका नाङ्गा हाँगाहरु हावामा झुण्डिएका थोत्रा जालहरुझैँ देखिँदै थिए । त्यस जालमा एक रातो पहाडी लाँचे चरा फसेझैँ देखिन्थ्यो र रुखको फेदको माथिल्लो भागमा आफ्नो चुच्चोले ठकठक आवाज निकाल्दै कीराहरुलाई निकालीरहेको थियो । बाहिर निक्लिएका कीराहरु तुरुन्...